3 december 1944

Demonstratie in Athene eindigt in bloedvergieten

Nadat de Duitsers in 1941 Griekenland bezetten, organiseerden veel Grieken zich in diverse verzetsgroepen. Al deze groepen vochten tegen de Duitsers, maar ook tegen elkaar. De grootste beweging was de communistische EAM. Deze club schakelde tijdens de bezetting naast Duitsers ook veel andere verzetslieden uit. In oktober 1944 verdreven de Grieken samen met het Britse leger de Duitsers uit hun land. Het zou het begin zijn van een nieuwe gewelddadige periode.

Akropolis van Athene, 1941. (Deze foto maakt onderdeel uit van een collectie originele negatieven gemaakt door Karl Rauscher, beroepsfotograaf in dienst van de Luftwaffe.)

Met steun van de Britten werd de Griekse regering in ballingschap weer in het zadel geholpen. Om een einde te maken aan de gewelddadigheden in het land riep de premier George Papandreou alle verzetsleden op om de wapens neer te leggen. De militaire tak van EAM, de ELAS, weigerde dat uit angst voor represailles. Op 3 december organiseerde de EAM daarom een demonstratie en deze liep vreselijk uit de hand.

Bij een vuurgevecht tussen het regeringsleger en de communisten kwamen 28 demonstranten om het leven. Het gevolg was dat in de daarop volgende dagen de EAM/ELAS en het regeringsleger vaker slaags raakten.

Toen bleek dat het regeringsleger met steun van de Britten de strijd zou winnen, legden de communisten in januari de wapens toch neer en ondertekenden beide partijen de vredesovereenkomst.

Dit betekende niet het einde van een periode vol geweld. Men hield zich niet aan de vredesafspraken. De regering arresteerde toch communisten en zowel rechtse als linkse bewegingen pleegden veel aanslagen. In 1946 mondde dit alles uit in een bloedige burgeroorlog die tot 1949 zou duren.