Jacco, Yen-vi en Femmie, leerlingen van het Oosterlicht College in Nieuwegein, interviewden mevrouw Carla Josephus Jitta.

'Toch ik had voordat de oorlog begon geen besef dat ik joods was, dat speelde thuis geen rol. Onze familie was zo geassimileerd dat het niet belangrijk was. Pas in de oorlog, toen mijn ouders een Jodenster gingen dragen en er allemaal spullen uit ons huis verdwenen, voelde het als een net. Een net dat steeds strakker werd aangetrokken, dat was heel naar. Toen merkte ik ook wel dat er toch iets anders aan ons was maar eigenlijk besefte ik pas echt dat wij  ‘anders’ en joods waren toen ik in Westerbork zat'.

‘Het was vanzelfsprekend dat je niet over de oorlog praatte na de oorlog. Pas 25 jaar na de oorlog ging ik erover praten. Dit deed ik omdat ik mij realiseerde dat ik hulp nodig had. Hiervoor dacht ik altijd dat ik er nooit over moest praten en kropte ik het altijd op. Mijn broer praatte er wel eens over, maar ik duwde dat soort dingen altijd weg. Het praten over de oorlog werd langzaam opgebouwd. Er werd herhaald en herhaald'.

Klik hier voor het volledige interview

Mevrouw Carla Josephus Jitta