Transitional Justice

Transitional justice kan gezien worden als een reactie op systematische en wijdverspreide schendingen van mensenrechten. Belangrijk is de erkenning van slachtoffers en het vinden van mogelijkheden voor vrede, verzoening en democratie. Het is echter geen speciale vorm van recht, maar meer een aanpassing van het recht voor samenlevingen die zich transformeren na een periode van mensenrechtenschendingen. Deze transformatie kan zeer plotseling ontstaan, maar het kan ook vele decennia duren. Voorbeelden van deze transformaties in een samenleving zijn onder andere het vervolgen van de verantwoordelijken voor mensenrechtenschendingen, de opzet van waarheidscommissies en herstelprogramma’s, alsmede het in stand houden van de herinnering, onder andere door musea en gedenktekens.

Transititional Justice in de internationale rechtspraak
Volgens het in 1988 genomen besluit van de ‘Inter- American court of Human Rights' hebben alle staten vier fundamentele verantwoordelijkheden als het gaat om mensenrechten. Men dient ten eerste redelijke stappen te nemen om de schending van mensenrechten te voorkomen. Mocht dit toch voorkomen, dan dient er serieus en grondig onderzoek naar deze schendingen te worden gedaan. Ook dienen de schenders van mensenrechten een passende straf te krijgen. Ten slotte moet men zich ervan verzekeren dat de slachtoffers geholpen worden. Een andere grote stap voor de internationale transitional justice was de creatie van het Internationaal Strafhof (ICC) in 1998. Het ICC bekrachtigt in haar statuten dat het van cruciaal belang is dat staten hun verantwoordelijkheid nemen in de strijd tegen straffeloosheid en dat zij respect hebben voor de rechten van slachtoffers.